دربارهء آن دسته از اعراب كه از همراهى با وى تخلّف ورزيدند ، چنين گفته است : به زودى آن دسته از اعراب كه با تو همراهى نكردند ، به تو خواهند گفت كه : اموال و خانواده‌هايمان ما را گرفتار ساخته است [ 1 ] ، تا آنجا كه گفته است : همين كسانى كه با تو همراهى نكرده‌اند ، هرگاه به سوى غنيمتهائى رهسپار شويد ، خواهند گفت : اجازه دهيد ما هم همراه شما بيائيم ، اينان مىخواهند كه گفتار خدا را دگرگون سازند ، بگو : شما هرگز با ما همراهى نخواهيد كرد ، خدا از پيش اين طور گفته است [ 2 ] . به آن دسته از اعراب كه همراهى نكردند بگو : به زودى به جهاد با مردمى بسيار نيرومند دعوت مىشويد كه با آنان بجنگيد تا اسلام آورند ، پس اگر اطاعت كنيد ، خدا به شما اجرى نيكو عنايت خواهد كرد و اگر چون گذشته روىگردان شويد ، شما را به عذابى دردناك شكنجه خواهد داد [ 3 ] . بر حسب يكى از دو روايت ابن اسحاق : مراد از مردمى بسيار نيرومند ، ايرانيان ، و به روايت ديگر : طايفهء « بنى حنيفه » و « مسيلمهء » كذّاب است [ 4 ] . سپس خداى متعال گفت : به راستى خدا از مؤمنان خوشنود شد ، هنگامى كه در زير درخت با تو بيعت مىكردند ، پس آنچه را در دل داشتند دانست و آرامش را بر ايشان فرو فرستاد و فتحى نزديك [ 5 ] به آنان پاداش داد و نيز غنيمتهاى بسيارى كه آنها را بعدا به دست مىآورند [ 6 ] .

--> [ 1 ] - آيه 11 . [ 2 ] - . 15 . [ 3 ] - . 16 . [ 4 ] - سيرهء ابن هشام ، ج 3 ، ص 335 ، چاپ حلبى ، 1355 ه . م . [ 5 ] - يعنى : فتح خيبر ، يا فتح مكه . [ 6 ] - يعنى : غنيمتهاى خيبر ، يا غنيمتهاى هوازن پس از فتح مكه .